สู้แดดทุกวัน แต่หน้าไม่โทรม เพราะมีตัวช่วยที่มากกว่าแค่ครีมกันแดด

แอสตาแซนธินเป็นแคโรทีนอยด์สีแดงส้มที่พบในจุลสาหร่าย Haematococcus pluvialis และในปลาแซลมอน ปลาเทราต์ และกุ้งที่กินสาหร่ายชนิดนี้ มีการศึกษาในฐานะสารต้านอนุมูลอิสระที่ละลายในไขมัน และงานวิจัยแบบสุ่มมีกลุ่มควบคุมในประเทศญี่ปุ่นชิ้นหนึ่งได้วัดการเปลี่ยนแปลงของการตอบสนองของผิวต่อรังสียูวีในขนาดที่กำหนด หลังรับประทาน 4 มก. ต่อวันเป็นเวลาเก้าสัปดาห์ ทั้งนี้ครีมกันแดดยังคงเป็นเครื่องมือหลักในการจำกัดการสัมผัสรังสียูวี ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารชนิดรับประทานไม่มีค่า SPF และไม่ใช่สิ่งทดแทน

แอสตาแซนธินคืออะไรในเชิงเคมี

แอสตาแซนธินอยู่ในกลุ่มแซนโทฟิลล์ของแคโรทีนอยด์ โครงสร้างของมันมีสายพันธะคู่สลับยาวพร้อมหมู่ที่มีขั้วที่ปลายทั้งสองด้าน ทำให้โมเลกุลเดียวสามารถพาดผ่านความหนาของเยื่อหุ้มเซลล์ได้ทั้งหมด โดยปลายที่มีขั้วยึดอยู่ในชั้นที่หันเข้าหาน้ำ และสายกลางอยู่ในส่วนที่เป็นไขมัน ขณะที่เบตาแคโรทีนอยู่เกือบทั้งหมดในแกนกลางที่เป็นไขมัน ในการทดสอบในห้องปฏิบัติการ แอสตาแซนธินถูกวัดได้ว่าเป็นตัวดับซิงเกลตออกซิเจนที่มีประสิทธิภาพสูง และไม่เปลี่ยนเป็นวิตามินเอในร่างกาย

วัตถุดิบเกรดผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมาจากไหน

แอสตาแซนธินในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารส่วนใหญ่เพาะเลี้ยงจาก Haematococcus pluvialis จากนั้นสกัดและทำให้ได้มาตรฐานตามปริมาณมิลลิกรัมที่ระบุต่อแคปซูล เนื่องจากโมเลกุลละลายในไขมันและไวต่อแสงและออกซิเจน จึงมักอยู่ในรูปแขวนลอยในน้ำมันบรรจุแคปซูลนิ่ม

งานวิจัยปี 2018 วัดอะไร

การศึกษานี้เป็นแบบสุ่ม ปกปิดสองทาง และมีกลุ่มควบคุมด้วยยาหลอก ในอาสาสมัครชาวญี่ปุ่นที่มีสุขภาพดี กลุ่มหนึ่งได้รับแอสตาแซนธิน 4 มก. ต่อวัน อีกกลุ่มได้รับยาหลอก เป็นเวลาเก้าสัปดาห์ จากนั้นฉายรังสียูวีในขนาดที่ควบคุมลงบนผิวบริเวณหลังและบันทึกการตอบสนอง

• ค่า Minimal Erythema Dose (MED) ที่วัดได้ ซึ่งคือขนาดรังสียูวีน้อยที่สุดที่ทำให้เกิดรอยแดงที่มองเห็นได้ สูงกว่าในกลุ่มแอสตาแซนธินอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาหลอก
• กลุ่มแอสตาแซนธินยังมีรอยแดงที่วัดได้น้อยกว่าหลังการฉายรังสียูวี

นี่เป็นงานวิจัยหนึ่งชิ้น ในประชากรกลุ่มเดียว ที่ขนาดและระยะเวลาเดียว ซึ่งรายงานผลลัพธ์ทางสรีรวิทยาที่วัดได้ภายใต้เงื่อนไขรังสียูวีในห้องปฏิบัติการ

สิ่งนี้หมายความว่าอะไรและไม่ได้หมายความว่าอะไร

แคโรทีนอยด์ชนิดรับประทานไม่ได้กั้นรังสียูวีที่ผิวชั้นนอก ไม่มีค่า SPF วัดด้วยมาตรวัด SPF ไม่ได้ และไม่ให้การป้องกันผิวไหม้แดดจากการสัมผัสแดดโดยไม่ป้องกัน การจัดการรังสียูวีในทางปฏิบัติยังคงอยู่บนสิ่งที่แพทย์ผิวหนังแนะนำมาตลอด คือครีมกันแดดชนิดปกป้องกว้างที่ทาในปริมาณเพียงพอและทาซ้ำ การอยู่ในร่มช่วงที่แดดแรง หมวก และเสื้อผ้าที่ปกปิด โภชนาการอยู่เคียงข้างมาตรการเหล่านั้น ไม่ใช่มาแทนที่

วิธีรับประทานโดยทั่วไป

แอสตาแซนธินละลายในไขมัน จึงนิยมรับประทานพร้อมมื้อที่มีไขมันอยู่บ้าง ระดับในเนื้อเยื่อค่อย ๆ เพิ่มขึ้นในระดับสัปดาห์มากกว่าระดับวัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่งานวิจัยใช้ระยะเวลาการรับประทานหลายสัปดาห์

สภาพผิวเมื่อเวลาผ่านไปสะท้อนการสัมผัสรังสียูวีที่สะสม การนอน คุณภาพอาหาร และพันธุกรรม โภชนาการที่ให้สารต้านอนุมูลอิสระเป็นเพียงหนึ่งในปัจจัยเหล่านั้นในระดับที่พอประมาณ และควรอยู่ควบคู่กับพฤติกรรมการป้องกันแดดที่ทำอย่างสม่ำเสมอทุกวัน ไม่ใช่ทางลัดที่ข้ามพฤติกรรมเหล่านั้นไป