ดูแลพ่อแม่จนนอนไม่พอ เหนื่อยสะสม ทำยังไงดี?
ถ้าดูแลพ่อแม่จนนอนไม่พอ คุณไม่ได้เป็นอยู่คนเดียว สถาบันผู้สูงอายุแห่งชาติของสหรัฐฯ (NIA) ระบุว่าการนอนไม่หลับหรือนอนไม่พอเป็นสัญญาณหนึ่งของความเครียดจากการดูแล และงานวิจัยที่เชียงใหม่พบว่าผู้ดูแลในครอบครัวมีอายุเฉลี่ย 55 ปี โดยภาระที่พบบ่อยที่สุดคือเรื่องเวลา สิ่งที่ช่วยได้คือ ตั้งเป้านอนให้ได้ 7 ชั่วโมงขึ้นไป แบ่งเวรดูแลกลางคืนกับคนอื่นในครอบครัวเพื่อให้ได้นอนเต็มคืนบ้าง เข้านอนและตื่นให้เป็นเวลา ขอความช่วยเหลือให้ชัดเจนว่าต้องการอะไร หาข้อมูลบริการดูแลระยะยาวในชุมชน และไปพบแพทย์ถ้าความเหนื่อยหรืออารมณ์ที่ดิ่งลงเป็นต่อเนื่อง
บทความนี้พูดถึงการนอนของผู้ดูแลเอง ส่วนสาเหตุที่พ่อแม่สูงวัยตื่นกลางดึกและวิธีช่วยให้ท่านนอนได้ดีขึ้น อ่านต่อได้ที่พ่อแม่สูงอายุตื่นกลางดึกหลายรอบ ทำอย่างไรดี?
ทำไมดูแลพ่อแม่แล้วนอนไม่พอ?
การดูแลไม่ได้หยุดตอนกลางคืน
พ่อแม่ที่ต้องมีคนช่วยพาไปห้องน้ำ ช่วยพลิกตัว หรือตื่นมาสับสนและเรียกหา ต้องการคนดูแลทั้งกลางวันและกลางคืน ทุกครั้งที่ลุกขึ้นมา การนอนของผู้ดูแลก็ขาดตอน และอาจใช้เวลาสักพักกว่าจะหลับต่อได้
ภาระที่พบบ่อยที่สุดคือเรื่องเวลา
งานวิจัยของ Aung และคณะ (2021) ในผู้สูงอายุกับผู้ดูแลหลักในครอบครัว 867 คู่ที่เชียงใหม่ วัดภาระของผู้ดูแล 5 ด้าน ด้านที่พบบ่อยที่สุดคือภาระด้านเวลา (25.7%) รองลงมาคือภาระทางกาย (21.2%) ซึ่งรวมถึงความเหนื่อยและอาการปวดเมื่อย อีกงานวิจัยหนึ่งในผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง 120 คนในจังหวัดหนึ่งของภาคกลาง พบว่าใช้เวลาดูแลเฉลี่ยวันละ 6.84 ชั่วโมง ชั่วโมงที่ใช้ดูแลก็คือชั่วโมงที่หายไปจากงาน ครอบครัว และการนอน
ความเครียดกับการนอนมาคู่กัน
งานวิจัยปี 2022 ของ Sanprakhon และคณะ ในผู้ดูแลในครอบครัวชาวไทย 72 คน ซึ่งดูแลญาติสูงวัยที่ความจำและความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันลดลง และได้รับการดูแลระยะยาวจากชุมชนอยู่ ผู้วิจัยสรุปว่าผู้ดูแลกลุ่มนี้มีคุณภาพการนอนไม่ดี (คะแนนเฉลี่ย 12.44 จากแบบสอบถามคุณภาพการนอนพิตส์เบิร์ก หรือ PSQI) และผู้ที่รู้สึกเครียดจากการดูแลมากกว่ามักนอนได้แย่กว่า งานวิจัยนี้มีขนาดเล็กและเก็บข้อมูลเพียงครั้งเดียว จึงบอกได้แค่ว่าสองเรื่องนี้สัมพันธ์กัน ไม่ได้บอกว่าอะไรเกิดก่อน
คนไทยที่ดูแลพ่อแม่รู้สึกเป็นภาระมากแค่ไหน?
งานวิจัยไทยพบอะไร
| งานวิจัย | ศึกษาใคร | สิ่งที่พบ |
|---|---|---|
| Aung และคณะ (2021) | ผู้สูงอายุกับผู้ดูแลหลักในครอบครัว 867 คู่ เชียงใหม่ | ผู้ดูแลอายุเฉลี่ย 55 ปี เป็นผู้หญิง 62.3% อายุ 60–69 ปี 34.9% ภาระที่พบบ่อยที่สุดคือด้านเวลา (25.7%) รองลงมาคือทางกาย (21.2%) ทางอารมณ์ (18.9%) ทางสังคม (15.9%) และการเสียโอกาสในชีวิต (15.1%) |
| Juntasopeepun และคณะ (2025) | ผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง 120 คน ภาคกลาง | ใช้เวลาดูแลเฉลี่ยวันละ 6.84 ชั่วโมง ภาระโดยเฉลี่ยระดับน้อยถึงปานกลาง ภาระที่มากขึ้นสัมพันธ์กับความเครียดที่มากขึ้นและการได้รับการสนับสนุนจากคนรอบตัวน้อยลง |
| Tuttle และคณะ (2022) | ผู้ดูแลในชนบท 69 คน ที่ดูแลญาติสูงวัยซึ่งมีข้อจำกัดทางร่างกาย | ไม่รู้สึกเป็นภาระ 18.8% ภาระน้อยถึงปานกลาง 43.5% ปานกลางถึงมาก 30.4% มาก 7.2% ชั่วโมงดูแลต่อสัปดาห์ที่มากขึ้นสัมพันธ์กับภาระที่มากขึ้น |
| Phetsitong และคณะ (2019) | การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย | ครัวเรือนที่มีผู้สูงอายุซึ่งต้องมีผู้ดูแลเพิ่มจาก 5.0% (ปี 2007) เป็น 6.6% (ปี 2014) และในปี 2011 ผู้ดูแล 1 ใน 4 มีสุขภาพจิตอยู่ในระดับไม่ดีตามตัวชี้วัดระดับประเทศ |
| Vapattanawong และ Phetsitong (2026) | ผู้สูงอายุกับผู้ดูแลหลัก 3,190 คู่ จากการสำรวจระดับประเทศปี 2021 | เมื่อให้คะแนนความหนักของการดูแลจาก 0 ถึง 10 ค่ากลางอยู่ที่ 3 |
อ่านตัวเลขอย่างไร
แต่ละงานวิจัยใช้แบบสอบถามคนละแบบ จึงเทียบตัวเลขกันตรง ๆ ไม่ได้ ส่วนใหญ่เป็นการสำรวจครั้งเดียวในบางจังหวัด และให้ผู้ตอบประเมินตัวเอง เมื่อดูรวมกันจะเห็น 2 เรื่อง คือ การสำรวจระดับประเทศปี 2021 พบค่ากลางของคะแนนภาระ 3 จาก 10 ซึ่งผู้วิจัยแปลว่าโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ แต่มีกลุ่มไม่น้อย โดยเฉพาะคนที่ใช้เวลาดูแลหลายชั่วโมง ที่แบกภาระหนัก และผู้ดูแลเองก็มักไม่ใช่คนหนุ่มสาว ที่เชียงใหม่ ผู้ดูแลมีอายุเฉลี่ย 55 ปี และกว่าหนึ่งในสามอายุ 60–69 ปี
ดูแลพ่อแม่อยู่ จะนอนให้ได้มากขึ้นอย่างไร?
รู้ว่าควรนอนเท่าไร
NIA แนะนำให้ผู้ดูแลให้ความสำคัญกับการนอน โดยตั้งเป้านอนคืนละ 7–9 ชั่วโมง มีกิจวัตรผ่อนคลายก่อนนอน และเข้านอนกับตื่นเวลาเดิมทุกวัน CDC ของสหรัฐฯ แนะนำให้ผู้ใหญ่อายุ 18–60 ปีนอน 7 ชั่วโมงขึ้นไป อายุ 61–64 ปีนอน 7–9 ชั่วโมง และอายุ 65 ปีขึ้นไปนอน 7–8 ชั่วโมง ถ้าคืนส่วนใหญ่นอนได้น้อยกว่านี้มาก ช่องว่างนี้ควรใส่ใจอย่างจริงจัง
แบ่งเวรกลางคืน
ถ้ามีพี่น้องหรือญาติอยู่ใกล้กันหลายคน การผลัดกันเฝ้ากลางคืนเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ง่ายที่สุดอย่างหนึ่ง แม้ผลัดกันเพียงสัปดาห์ละ 1–2 คืน ก็ทำให้ผู้ดูแลหลักได้นอนเต็มคืนบ้าง วิธีแบ่งมีหลายแบบ เช่น
- แบ่งตามวัน คนหนึ่งดูแลคืนวันธรรมดา อีกคนดูแลคืนวันหยุด
- แบ่งตามช่วงเวลา คนหนึ่งเฝ้าถึงตี 2 อีกคนเฝ้าหลังจากนั้น
- ขอให้ญาติที่ทำงานกลางวันมาช่วยช่วงหัวค่ำ เพื่อให้ผู้ดูแลหลักเข้านอนได้เร็วขึ้น
เข้านอนและตื่นให้เป็นเวลา
คืนที่ถูกปลุกบ่อยจะยิ่งรับมือยากถ้าเวลาเข้านอนก็เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ การเข้านอนและตื่นในเวลาใกล้เคียงกันทุกวันตามที่ NIA และ CDC แนะนำ ช่วยให้กิจวัตรอย่างน้อยบางส่วนคงที่ CDC ยังแนะนำให้ปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างน้อย 30 นาทีก่อนนอน เลี่ยงคาเฟอีนช่วงบ่ายหรือเย็น และเลี่ยงแอลกอฮอล์ก่อนนอน
ทำให้การดูแลกลางคืนง่ายขึ้น
การจัดบ้านบางอย่างช่วยให้ไม่ต้องลุกบ่อย เช่น ทางเดินจากเตียงพ่อแม่ไปห้องน้ำที่โล่งและมีไฟส่อง หรือนอนใกล้ท่านขึ้นเพื่อจะได้ยินเร็วขึ้น การช่วยให้พ่อแม่นอนได้ดีขึ้นตอนกลางคืนก็ช่วยให้ผู้ดูแลได้นอนด้วย อ่านต่อได้ที่พ่อแม่สูงอายุตื่นกลางดึกหลายรอบ ทำอย่างไรดี?
จะขอให้คนในครอบครัวช่วยได้อย่างไร?
ผู้ดูแลหลายคนรู้สึกว่าเรื่องนี้ยากที่สุด NIA ระบุว่าผู้ดูแลจำนวนมากบอกภายหลังว่าตัวเองทำทุกอย่างคนเดียวมากเกินไป และอยากให้ตอนนั้นได้ขอความช่วยเหลือจากครอบครัวและเพื่อนมากกว่านี้
เคล็ดลับจาก NIA
| เคล็ดลับ | ตัวอย่างในชีวิตจริง |
|---|---|
| เริ่มขอจากเรื่องเล็ก ๆ ก่อน | "วันพฤหัสพาแม่ไปตรวจตามนัดให้หน่อยได้ไหม" |
| ทำรายการงานที่ต้องทำ | ซื้อของ ทำกับข้าว เฝ้ากลางคืน อยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่บ่ายวันอาทิตย์ แล้วให้แต่ละคนเลือก |
| ถ้าพูดต่อหน้าลำบาก ให้ส่งข้อความ | ส่งรายการงานของสัปดาห์ในกลุ่มไลน์ครอบครัว |
| ให้งานตรงกับความถนัดของแต่ละคน | พี่น้องที่อยู่ไกลอาจช่วยจัดการเอกสารหรือช่วยออกค่าจ้างผู้ช่วยดูแล |
| บอกตรง ๆ ว่าต้องการอะไร | ไม่ใช่ทุกข้อเสนอจะช่วยได้ บอกให้ชัดว่าต้องการและไม่ต้องการอะไร |
| รับความช่วยเหลือเมื่อมีคนเสนอ | "ขอบคุณที่ถามนะ เรื่องที่ช่วยได้คือ…" |
NIA ยังแนะนำให้คนในครอบครัวที่ไม่ได้เป็นผู้ดูแลหลัก เสนอตัวมาอยู่กับผู้สูงอายุสัปดาห์ละหนึ่งบ่าย หรือจัดให้มีคนมาช่วยแทนเป็นประจำ เพื่อให้ผู้ดูแลหลักได้มีเวลาพักบ้าง
ในประเทศไทย ผู้ดูแลในครอบครัวขอความช่วยเหลือได้จากที่ไหน?
การดูแลระยะยาวในชุมชน
ประเทศไทยมีการดูแลระยะยาวในชุมชนภายใต้ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า เพื่อช่วยครอบครัวที่ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง จัดในระดับตำบลและมีอาสาสมัครผู้ดูแลร่วมด้วย ลองสอบถามที่โรงพยาบาลหรือสถานบริการสุขภาพระดับตำบลใกล้บ้านว่าพ่อแม่รับการประเมินได้หรือไม่ และในพื้นที่มีความช่วยเหลืออะไรบ้าง
ได้พักจากการดูแลบ้าง
NHS ของสหราชอาณาจักรอธิบายว่าการได้พักจากการดูแลทำให้มีเวลาดูแลตัวเอง และช่วยไม่ให้หมดแรงจนทรุด ตัวอย่างที่ NHS ยกมา ได้แก่ ศูนย์ดูแลกลางวัน ผู้ช่วยดูแลที่จ้างมาที่บ้าน การพักในสถานดูแลระยะสั้น ความช่วยเหลือจากครอบครัวและเพื่อน และอาสาสมัครที่มาอยู่เป็นเพื่อนผู้สูงอายุสักพัก บริการในประเทศไทยอาจต่างออกไป แต่หลักการเหมือนกัน คือมีช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงหรือไม่กี่วันที่มีคนอื่นรับผิดชอบแทน
มีคนรับฟัง
ในประเทศไทย โทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้ฟรีตลอด 24 ชั่วโมง
สัญญาณแบบไหนบอกว่าดูแลจนเกินกำลัง และควรไปพบแพทย์เมื่อไร?
สัญญาณของความเครียดจากการดูแล
NIA ระบุสัญญาณของความเครียดจากการดูแลไว้ดังนี้
- รู้สึกหมดแรง ท่วมท้น หรือวิตกกังวล
- หงุดหงิดหรือใจร้อนง่าย
- รู้สึกเหงาหรือห่างเหินจากคนอื่น
- นอนไม่หลับหรือนอนไม่พอ
- รู้สึกเศร้าหรือสิ้นหวัง หรือหมดความสนใจในสิ่งที่เคยชอบ
- ปวดศีรษะ ปวดตามตัว หรือมีปัญหาทางกายอื่น ๆ บ่อย
- ไม่มีเวลาออกกำลังกายหรือทำอาหารดี ๆ ให้ตัวเอง
- ไม่ได้อาบน้ำหรือดูแลตัวเองเรื่องอื่น ๆ
- ใช้แอลกอฮอล์หรือยา รวมถึงยาตามใบสั่งแพทย์ มากเกินควร
NIA แนะนำว่าอย่ารอจนรับมือไม่ไหว และให้รู้จักสัญญาณเตือนของตัวเอง
บอกแพทย์ว่าคุณเป็นผู้ดูแล
NIA แนะนำให้บอกแพทย์ว่าเราเป็นผู้ดูแล เพื่อให้แพทย์แนะนำเรื่องสุขภาพกายและใจได้ และแพทย์อาจรู้จักความช่วยเหลือในพื้นที่ ถ้ารู้สึกวิตกกังวล หงุดหงิด หรือเศร้า NIA แนะนำให้ขอให้แพทย์แนะนำผู้ให้คำปรึกษา
ถ้าความเหนื่อยหรือการนอนไม่พอเป็นต่อเนื่องจนกระทบชีวิตประจำวัน ควรปรึกษาแพทย์ และก่อนเริ่มใช้อะไรใหม่เพื่อช่วยให้นอนหลับ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อน
ขอความช่วยเหลือทันที
ถ้ามีความคิดทำร้ายตัวเอง หรือทำร้ายคนที่เราดูแล ให้ขอความช่วยเหลือทันที โดยโทร 1323 หรือไปห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
คำถามที่พบบ่อย
ดูแลแม่จนไม่เคยได้นอนพอ เป็นเรื่องปกติของคนดูแลไหม?
ระหว่างดูแลพ่อแม่ ควรนอนให้ได้วันละกี่ชั่วโมง?
ผู้ดูแลในครอบครัวคนไทยรู้สึกเป็นภาระมากแค่ไหน?
จะขอให้พี่น้องช่วยดูแลพ่อแม่มากขึ้นได้อย่างไร?
ผู้ดูแลในครอบครัวขอความช่วยเหลือได้ที่ไหนในประเทศไทย?
ผู้ดูแลควรไปพบแพทย์เมื่อไร?
- Aung TNN, et al. Caregiver Burden and Associated Factors for the Respite Care Needs among the Family Caregivers of Community Dwelling Senior Citizens in Chiang Mai, Northern Thailand. Int J Environ Res Public Health 2021 (PubMed) ↗
- Juntasopeepun P, et al. Determinants of Caregiver Burden Among Primary Family Caregivers of Bedridden Older Adults Living at Home. West J Nurs Res 2025 (PubMed) ↗
- Tuttle D, et al. Predictors of caregiver burden in caregivers of older people with physical disabilities in a rural community. PLoS One 2022 (PubMed) ↗
- Phetsitong R, et al. State of household need for caregivers and determinants of psychological burden among caregivers of older people in Thailand: An analysis from national surveys on older persons. PLoS One 2019 (PubMed) ↗
- Sanprakhon P, et al. Belitung Nurs J 2022 (PubMed) ↗
- Vapattanawong P, Phetsitong R. Sensory impairments and caregiver burden: a population-based study of older adults in Thailand. BMC Geriatr 2026 (PubMed) ↗
- Pholpark A, Srithamrongsawat S. Purchasing Community-Based Long-Term Care Services Under Thailand's Universal Coverage Scheme: A Provider's Perspective. Inquiry 2026 (PubMed) ↗
- National Institute on Aging (NIH): Taking care of yourself: tips for caregivers ↗
- NHS: Carers' breaks and respite care ↗
- US CDC: About sleep ↗
- รามาธิบดี (RamaMental): สายด่วนสุขภาพจิต ↗
เราใช้คุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ เมื่อคุณกดยอมรับ เราจะสามารถแสดงเนื้อหาที่ตรงกับความสนใจของคุณได้มากขึ้น และหากต้องการเปลี่ยนความยินยอม สามารถทำได้ทุกเมื่อโดยคลิก “การตั้งค่าคุกกี้” นโยบายการใช้คุกกี้
