วิตามินดี 2 กับวิตามินดี 3 ต่างกันอย่างไร?
วิตามินดี 2 และวิตามินดี 3 เป็นวิตามินดี 2 รูปแบบหลัก ต่างกันที่แหล่งที่มาและโครงสร้างส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่ง วิตามินดี 2 (เออร์โกแคลซิเฟอรอล) เกิดเมื่อรังสียูวีบีกระทบเออร์โกสเตอรอล ซึ่งเป็นสารในเห็ดและยีสต์ ส่วนวิตามินดี 3 (โคลีแคลซิเฟอรอล) เกิดจาก 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอลในผิวของคนและสัตว์ และเป็นรูปที่พบในปลา ไข่แดง และตับ งานวิจัยในปลาที่คนไทยกินบ่อยพบเฉพาะวิตามินดี 3 ขณะที่เห็ดไทยมีวิตามินดี 2 เป็นหลัก ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) ของวิตามินดีคือ 15 ไมโครกรัม
บทความนี้อธิบายสองรูปแบบในแง่โครงสร้าง แหล่งที่มา และปริมาณในอาหาร ไม่ได้เปรียบเทียบว่าควรเลือกแบบไหน เรื่องการสร้างวิตามินดีที่ผิวและระดับวิตามินดีของคนไทย อ่านได้ในเมืองที่มีแดดตลอดปี ได้วิตามินดีพอไหม?
วิตามินดี 2 และวิตามินดี 3 คืออะไร?
ทั้งสองเป็นสารที่ละลายในไขมันและมีโครงสร้างพื้นฐานแบบเดียวกัน ตั้งชื่อตามตัวเลข โดยดี 2 และดี 3 เป็นสองรูปแบบหลัก สำนักงานผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (ODS) ของสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐฯ ระบุว่าทั้งสองต่างกันทางเคมีเฉพาะที่โครงสร้างโซ่ข้าง (side chain)
โครงสร้างต่างกันตรงไหน
บทความทบทวนปี 2556 จากมหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดนมาร์ก อธิบายว่าวิตามินดี 2 มีพันธะคู่ระหว่างคาร์บอนตำแหน่งที่ 22 และ 23 และมีหมู่เมทิลเพิ่มที่คาร์บอนตำแหน่งที่ 24 ในโซ่ข้าง ทั้งสองเป็นสารกลุ่มเซโคสเตียรอยด์ คือสเตียรอยด์ที่มีวงหนึ่งเปิดออก บทความนี้ยังระบุว่าวิตามินดีแบ่งได้เป็นรูปแบบหมายเลข 2 ถึง 6 โดยดี 2 และดี 3 เป็นสองรูปแบบหลัก
เทียบสองรูปแบบ
| วิตามินดี 2 | วิตามินดี 3 | |
|---|---|---|
| ชื่อทางเคมี | เออร์โกแคลซิเฟอรอล (ergocalciferol) | โคลีแคลซิเฟอรอล (cholecalciferol) |
| สูตรเคมี (PubChem) | C28H44O | C27H44O |
| น้ำหนักโมเลกุล (PubChem) | 396.6 | 384.6 |
| สารตั้งต้น (โปรวิตามิน) | เออร์โกสเตอรอล | 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอล |
| สร้างโดย | เห็ดราและยีสต์ที่ได้รับรังสียูวีบี | ผิวของคนและสัตว์ที่ได้รับรังสียูวีบี |
| แหล่งอาหารหลัก | เห็ด | ปลา ไข่แดง ตับ |
| ที่มาในผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (NIH ODS) | ฉายรังสียูวีให้เออร์โกสเตอรอลในยีสต์ | ฉายรังสียูวีให้ 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอลจากลาโนลิน (ขนแกะ) และแบบที่ไม่ได้มาจากสัตว์ซึ่งได้จากไลเคน |
คาร์บอนที่เกินมา 1 ตัวในวิตามินดี 2 คือหมู่เมทิลในโซ่ข้าง สูตรเคมีจึงมีคาร์บอน 28 ตัว ไม่ใช่ 27 ตัว
แต่ละรูปแบบมาจากไหน?
ทั้งสองเกิดด้วยปฏิกิริยาแบบเดียวกัน คือรังสียูวีบีเปิดวงหนึ่งของสารตั้งต้น แล้วสารนั้นเปลี่ยนต่อเป็นวิตามินดี
วิตามินดี 3: ผิวและสัตว์
บทความทบทวนจากเดนมาร์กระบุว่าวิตามินดี 3 เกิดเมื่อรังสียูวีบีช่วงความยาวคลื่น 290 ถึง 315 นาโนเมตรกระทบ 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอลในผิว ซึ่งเปลี่ยนเป็นพรีวิตามินดี 3 ก่อน แล้วจึงเปลี่ยนเป็นวิตามินดี 3 โดยขึ้นกับอุณหภูมิ NIH ODS ระบุว่าตับวัว ไข่แดง และชีส มีวิตามินดีเล็กน้อย ส่วนใหญ่อยู่ในรูปวิตามินดี 3 และสาร 25-ไฮดรอกซีวิตามินดี 3 บทความทบทวนยังระบุว่าปลามีวิตามินดีตามธรรมชาติสูงที่สุด ซึ่งเชื่อว่าสะสมมาตามห่วงโซ่อาหารที่เริ่มจากสาหร่ายขนาดเล็ก ซึ่งมีทั้งวิตามินดี 3 และโปรวิตามินดี 3
วิตามินดี 2: เห็ดราและยีสต์
บทความทบทวนเดียวกันระบุว่าวิตามินดี 2 เกิดในเห็ดราและยีสต์เมื่อรังสียูวีบีกระทบเออร์โกสเตอรอล ซึ่งเป็นโปรวิตามินดี 2 และพบวิตามินดี 2 ปริมาณเล็กน้อยได้ในพืชที่มีเชื้อราติดอยู่ NIH ODS ระบุว่าเห็ดมีวิตามินดี 2 ในปริมาณที่แตกต่างกันไป และเห็ดบางชนิดในตลาดผ่านการฉายแสงยูวีเพื่อเพิ่มวิตามินดี 2
วิตามินดีในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมาจากไหน
NIH ODS ระบุว่าวิตามินดี 2 ในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารผลิตโดยฉายรังสียูวีให้เออร์โกสเตอรอลในยีสต์ ส่วนวิตามินดี 3 มักผลิตโดยฉายรังสีให้ 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอลจากลาโนลิน ซึ่งได้จากขนแกะ และยังมีวิตามินดี 3 แบบที่ไม่ได้มาจากสัตว์ซึ่งได้จากไลเคน บทความทบทวนเรื่องแหล่งวิตามินดีปี 2565 ระบุว่าไลเคนชนิด reindeer lichen มีวิตามินดี 87 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัม
อาหารไทยอะไรมีวิตามินดี 2 หรือดี 3?
สถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล วัดวิตามินดีทั้งสองรูปแบบแยกกันในอาหารที่ซื้อในไทย
ปลา: พบเฉพาะวิตามินดี 3
งานวิจัยปี 2565 ในปลา 9 ชนิดที่คนไทยกินบ่อย วัดทั้งวิตามินดี 2 และดี 3 และพบว่าวิตามินดี 3 เป็นรูปเดียวที่ตรวจพบ ปลาน้ำจืดดิบมี 2.42 ถึง 48.5 ไมโครกรัมต่อส่วนที่กินได้ 100 กรัม ส่วนปลาทะเลดิบมี 2.94 ถึง 4.69 ไมโครกรัม ปลาตะเพียนมี 48.5 ไมโครกรัม ปลาทับทิม 31.0 ไมโครกรัม และปลานิล 19.8 ไมโครกรัม
เห็ด: มีวิตามินดี 2 เป็นหลัก
งานวิจัยปี 2566 ในเห็ด 12 ชนิด เป็นเห็ดเพาะ 9 ชนิดที่ซื้อจากตลาดค้าส่ง 3 แห่ง และเห็ดป่า 3 ชนิดที่เก็บจากพื้นที่อนุรักษ์ พบว่าวิตามินดี 2 และเออร์โกสเตอรอลเป็นรูปหลัก เออร์โกสเตอรอลมีตั้งแต่ 7,713 ถึง 17,273 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัม ส่วนวิตามินดี 2 ในเห็ดดิบมีดังนี้
| เห็ด | วิตามินดี 2 (ไมโครกรัมต่อส่วนที่กินได้ 100 กรัม เห็ดดิบ) |
|---|---|
| เห็ดนางฟ้า | 15.88 |
| เห็ดโคน (เห็ดป่า) | 7.15 |
| เห็ดหูหนู | 1.99 |
| เห็ดฟาง | 0.94 |
| เห็ดเป๋าฮื้อ | 0.67 |
| เห็ดหอม | 0.17 |
| เห็ดภูฏาน | 0.07 |
| เห็ดเข็มทอง | 0.06 |
ค่าแตกต่างกันมากในแต่ละตัวอย่าง เช่น เห็ดนางฟ้ามีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 7.31 ไมโครกรัม หลังต้ม ผัด และย่าง เห็ดยังคงมีวิตามินดี 2 เหลือโดยเฉลี่ยราวร้อยละ 64, 59 และ 65 ตามลำดับ
แสงยูวีทำอะไรกับเห็ด
งานวิจัยของ Judprasong และคณะปี 2566 จากมหาวิทยาลัยมหิดลเช่นกัน ฉายรังสียูวีบีจากหลอดทั้งสองด้านให้เห็ด 8 ชนิดนานสูงสุด 3 ชั่วโมงในตู้ทดลอง พบว่าวิตามินดี 2 เพิ่มขึ้นตามเวลาที่ฉายในทุกชนิด เห็ดเข็มทองมีระดับสูงที่สุด เพิ่มจาก 6.68 เป็น 1,880.22 ไมโครกรัมต่อน้ำหนักแห้ง 100 กรัมหลังฉาย 3 ชั่วโมง ค่านี้คิดต่อน้ำหนักแห้ง จึงเทียบกับตารางเห็ดดิบด้านบน (ต่อน้ำหนักสด) ไม่ได้ เมื่อนำไปปรุง เห็ดที่ผ่านการฉายยังคงมีวิตามินดี 2 เหลือร้อยละ 53 ถึง 89 ผลนี้เป็นสภาพในห้องปฏิบัติการ ไม่ใช่เห็ดที่ขายในตลาด
เทียบปลาและเห็ดไทย
| กลุ่มอาหาร (งานวิจัยของมหาวิทยาลัยมหิดล) | รูปที่พบ | ช่วงปริมาณในอาหารดิบ (ไมโครกรัมต่อ 100 กรัม) |
|---|---|---|
| ปลาน้ำจืด 5 ชนิด | วิตามินดี 3 เท่านั้น | 2.42 ถึง 48.5 |
| ปลาทะเล 4 ชนิด | วิตามินดี 3 เท่านั้น | 2.94 ถึง 4.69 |
| เห็ด 12 ชนิด | วิตามินดี 2 เป็นหลัก | 0.06 ถึง 15.88 |
ร่างกายจัดการกับวิตามินดี 2 และดี 3 อย่างไร?
ทั้งสองเปลี่ยนเป็น 25(OH)D
NIH ODS ระบุว่าวิตามินดีจากแสงแดด อาหาร และผลิตภัณฑ์เสริมอาหารยังไม่อยู่ในรูปที่ออกฤทธิ์ ตับจะเปลี่ยนเป็น 25-ไฮดรอกซีวิตามินดี หรือ 25(OH)D แล้วไตจึงเปลี่ยนเป็นรูปที่ออกฤทธิ์
การตรวจเลือดแยกวัดแต่ละรูปได้
วิธีตรวจทางห้องปฏิบัติการบางวิธีวัดสองรูปแบบแยกกันได้ งานวิจัยระยะยาวในพนักงาน 1,239 คนของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ซึ่งเจาะเลือดในปี 2552 และ 2562 แล้ววัดด้วยวิธีโครมาโทกราฟีของเหลวร่วมกับแมสสเปกโทรเมตรี ได้วัด 25(OH)D3 ที่มาจากวิตามินดี 3 และ 25(OH)D2 ที่มาจากวิตามินดี 2 แยกกัน พบว่า 25(OH)D รวมเพิ่มขึ้นร้อยละ 14.8 ในช่วง 10 ปี โดยเพิ่มขึ้นทั้ง 25(OH)D3 และ 25(OH)D2 ผู้เข้าร่วมเป็นพนักงานขององค์กรเดียว ผลจึงอาจไม่สะท้อนผู้ใหญ่ไทยทั้งหมด
ไมโครกรัมกับ IU
NIH ODS และ NHS ระบุตรงกันว่าวิตามินดี 1 ไมโครกรัมเท่ากับ 40 หน่วยสากล (IU) 15 ไมโครกรัมจึงเท่ากับ 600 IU และ 100 ไมโครกรัมเท่ากับ 4,000 IU
วิตามินดีทำหน้าที่อะไรในร่างกาย?
วิตามินดีมีบทบาทดังนี้
- มีส่วนช่วยในการดูดซึมแคลเซียมและฟอสฟอรัสตามปกติ และระดับแคลเซียมในเลือดตามปกติ
- มีส่วนช่วยคงสภาพปกติของกระดูกและฟัน
- มีส่วนช่วยคงสภาพการทำงานตามปกติของกล้ามเนื้อ
- มีส่วนช่วยในการทำงานตามปกติของระบบภูมิคุ้มกัน
บทบาทเหล่านี้เป็นการทำงานตามปกติของร่างกาย การได้รับมากเกินกว่าที่ร่างกายต้องการไม่ได้ทำให้บทบาทเหล่านี้เพิ่มขึ้น
ต้องการวิตามินดีวันละเท่าไร และมากเกินไปคือเท่าไร?
ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) ของวิตามินดีคือ 15 ไมโครกรัม (600 IU) ต่อวัน สำหรับบุคคลทั่วไปอายุ 3 ปีขึ้นไป
ปริมาณสูงสุดที่รับได้ต่อวัน
| อายุ | ปริมาณสูงสุดตามค่าของสหรัฐฯ (NIH ODS) |
|---|---|
| 1 ถึง 3 ปี | 63 ไมโครกรัม (2,500 IU) |
| 4 ถึง 8 ปี | 75 ไมโครกรัม (3,000 IU) |
| 9 ปีขึ้นไป | 100 ไมโครกรัม (4,000 IU) |
NHS แนะนำว่าผู้ใหญ่ รวมถึงหญิงตั้งครรภ์ หญิงให้นมบุตร และผู้สูงอายุ และเด็กอายุ 11 ถึง 17 ปี ไม่ควรได้รับเกินวันละ 100 ไมโครกรัม (4,000 IU) และเด็กอายุ 1 ถึง 10 ปีไม่ควรเกินวันละ 50 ไมโครกรัม (2,000 IU)
ใครควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร?
หากใช้ยาประจำ ตั้งครรภ์ หรือให้นมบุตร ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
ทั้งนี้ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค
คำถามที่พบบ่อย
วิตามินดี 2 กับวิตามินดี 3 ต่างกันอย่างไร?
วิตามินดี 3 มาจากไหน?
วิตามินดี 2 มาจากไหน?
อาหารไทยอะไรมีวิตามินดี 2 หรือดี 3?
เห็ดที่ผ่านการฉายแสงยูวีมีวิตามินดี 2 มากขึ้นไหม?
หน่วย IU กับไมโครกรัมใช้แบบเดียวกันทั้งดี 2 และดี 3 ไหม?
ร่างกายต้องการวิตามินดีวันละเท่าไร และปริมาณสูงสุดคือเท่าไร?
- ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ – ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (บัญชีหมายเลข 3)
- ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 447) พ.ศ. 2566
- NIH Office of Dietary Supplements: Vitamin D (Health Professional Fact Sheet) ↗
- NHS: Vitamin D ↗
- Jäpelt RB, Jakobsen J. Vitamin D in plants: a review of occurrence, analysis, and biosynthesis. Front Plant Sci 2013 (PubMed) ↗
- Sridonpai P, Judprasong K, Tirakomonpong N, et al. Effects of different cooking methods on the vitamin D content of commonly consumed fish in Thailand. Foods 2022 (PubMed) ↗
- Sridonpai P, Suthipibul P, Boonyingsathit K, et al. Vitamin D content in commonly consumed mushrooms in Thailand and its true retention after household cooking. Foods 2023 (PubMed) ↗
- Judprasong K, Chheng S, Chimkerd C, et al. Effect of ultraviolet irradiation on vitamin D in commonly consumed mushrooms in Thailand. Foods 2023 (PubMed) ↗
- Chailurkit LO, Thongmung N, Vathesatogkit P, et al. Longitudinal study of vitamin D status among Thai individuals in a sun-abundant country. Public Health Pract 2023 (PubMed) ↗
- Benedik E. Sources of vitamin D for humans. Int J Vitam Nutr Res 2022 (PubMed) ↗
- PubChem (US National Library of Medicine): Ergocalciferol (vitamin D2) ↗
- PubChem (US National Library of Medicine): Cholecalciferol (vitamin D3) ↗
เราใช้คุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ เมื่อคุณกดยอมรับ เราจะสามารถแสดงเนื้อหาที่ตรงกับความสนใจของคุณได้มากขึ้น และหากต้องการเปลี่ยนความยินยอม สามารถทำได้ทุกเมื่อโดยคลิก “การตั้งค่าคุกกี้” นโยบายการใช้คุกกี้
